Ewa Pobłocka
Mirosław J. Błaszczyk
6 III 2009, godz. 19:00
ORKIESTRA FILHARMONII RZESZOWSKIEJ MIROSŁAW JACEK BŁASZCZYK – dyrygent
WOJCIECH GWISZCZ - dyrygent EWA POBŁOCKA – fortepian
K. Kurpiński - Uwertura do opery "Dwie chatki" W.A Mozart – Koncert fortepianowy c-moll KV 491 A. Borodin – II Symfonia h-moll “Bohaterska”
Podczas piątkowego koncertu symfonicznego usłyszeliśmymy na początek wdzięczną Uwerturę do opery komicznej „Dwie chatki” Karola Kurpińskiego. Kompozytor znany jest przede wszystkim jako twórca oper oraz pieśni, mi.in nieśmiertelnej „Warszawianki”. Tymczasem jest on również autorem wielu utworów instrumentalnych, z których szczególną popularnością ciszą się właśnie uwertury, wykonywane poza operą jako samodzielne utwory symfoniczne. Drugim punktem programu był Koncert fortepianowy c – moll KV 491 W. A. Mozarta, jedno z najbardziej dramatycznych dzieł tego gatunku w twórczości wielkiego klasyka wiedeńskiego. Koncert usłyszeliśmy w interpretacji Ewy Pobłockiej, pianistki należącej do grona najwybitniejszych pianistów swego pokolenia. W drugiej części wieczoru zabrzmiała monumentalna, utrzymana w epickim stylu Symfonia h- moll „Bohaterską” A. Borodina wykorzystującą przepiękną melodykę pieśni starorosyjskich.
8 III 2009, godz. 18:00 (niedziela)
WIECZÓR KOBIET W FILHARMONII
JANUSZ RADEK – śpiew MARCIN SANAKIEWICZ – fortepian TOMASZ GÓRA – skrzypce JÓZEF MICHALIK – kontrabas SŁAWOMIR BERNY – perkusja
Serwus Madonna - Piosenki z repertuaru Ewy Demarczyk
Janusz Radek to utytułowany wokalista i aktor zadziwiający wielością artystycznych kreacji. Jest zdobywcą Grand Prix, nagrody publiczności i nagrody dziennikarzy XXIV Przeglądu Piosenki Aktorskiej Wrocław 2003, laureatem nagrody dziennikarzy podczas jubileuszowego KFPP Opole 2003, gościem specjalnym Festiwalu Sopot 2003, uczestnikiem polskich eliminacji festiwalu Eurowizja 2004. Charyzmatyczny artysta potrafi wcielać się w różnorodne postaci: Judasz w Jesus Christ Superstar (Teatr Rozrywka w Chorzowie), Puk w Śnie nocy letniej ( Teatr Muzyczny w Gdyni), Śpiewak Podwórkowy w Operze za trzy grosze (Operetka Wrocławska) – to tylko niektóre z kreacji Janusza Radka. W 2004 r. Janusz Radek wydał dwa albumy: Królowa Nocy w trzy tygodnie stała się Złotą Płytą, a Serwus madonna zyskała nominacje do Fryderyków. W recitalu Serwus madonna śpiewał owiane legendą piosenki – evergreeny „Piwnicy Pod Baranami” znane z mistrzowskich wykonań Ewy Demarczyk i Haliny Wyrodek. Te niezapomniane utwory o miłości Zygmunta Koniecznego (Groszki i róże, Grande Valse Brillante, Tomaszów, Wiersze wojenne), Andrzeja Zaryckiego (Skrzypek Hercowicz, Sur le pont d’Avignon, Ballada o cudownych narodzinach Bolesława Krzywoustego), słynny Szekspirowski Sonetem XLIX z muzyką Piotra Walewskiego, wylansowanym przez Halinę Wyrodek, czy Jak kania dżdżu Jana Kantego Pawluśkiewicza wykonuje artysta w nowym duchu i z niebywałą ekspresją ukazując w pełni swoje walory głosowe. Soliście towarzyszyli znakomici muzycy: Marcin Sanakiewicz – fortepian, Tomasz Góra – skrzypce, Józef Michalik – kontrabas, Sławomir Berny – perkusja.
12 III 2009, godz. 13:00
KONCERT DLA MŁODZIEŻY Z CYKLU MŁODZI MIŁOŚNICY MUZYKI
Avri Levitan
Nikolay Dyadiura
AB 13 III 2009, godz.19:00
ORKIESTRA FILHARMONII RZESZOWSKIEJ NIKOLAY DYADIURA – dyrygent AVRI LEVITAN – altówka
E. Stankovic – Suita z baletu „Wikingowie” W. Walton – Koncert na altówkę H. Berlioz – Symfonia fantastyczna op. 14 „Epizod z życia artysty”
Pojawienie się w programie Symfonii fantastycznej op. 14 „Epizod z życia artysty” zawsze budzi emocje. To właśnie tym utworem, pełnym pasji i namiętności, Hector Berlioz wstrząsną muzycznym światem epoki romantyzmu, podobnie jak uczynił to w XX wieku Igor Strawiński „Świętem wiosny”. Zanim jednak popłynęły dźwięki Marsza na miejsce stracenia, Sabatu czarownic i innych znakomicie zinstrumentowanych fragmentów Symfonii Fantastycznej Rzeszowska Orkiestra Symfoniczna wykonała Suitę z baletu „Wikingowie” E. Stankoviča. Mieliśmy również rzadką okazję usłyszenia altówki w roki instrumentu solowego. Bardzo efektowny Koncert na altówkę W. Waltona, XX – wiecznego, angielskiego kompozytora muzyki poważnej i filmowej wykonał Avri Levitan, altowiolista o międzynarodowej sławie i niezrównanej muzycznej osobowości. Reżyserem całego koncertu był Nikolai Dyadiura, jeden z najznakomitszych przedstawicieli nowego pokolenia dyrygentów na Ukrainie.
Nigel Kennedy
Jarosław Śmietana
15 III 2009, godz. 19:00 NADZWYCZAJNE WYDARZENIE
NIGEL KENNEDY i JAREK ŚMIETANA: JIMI HENDRIX
Jazzowe aranżacje utworów Jimiego Hendrixa oraz własne kompozycje
Skład Zespołu: Wojciech Karolak (organy Hammonda)Adam Kowalewski (gitara basowa)Krzysztof Dziedzic (perkusja)
15 marca proponowalismy Państwu prawdziwą rewelację – koncert NIGELA KENNEDY’EGO - brytyjskiego skrzypka, od lat mieszkającego w Krakowie. Artysta jest uczniem legendarnego skrzypka Yehudi Menuhina, absolwentem elitarnej Juilliard School of Music w Nowym Jorku. W programie koncertu w Rzeszowskiej Filharmonii znajdowały się jazzowe aranżacje utworów Jimiego Hendrixa oraz własne kompozycje. Tym razem artysta zagrał razem z Jarkiem Śmietaną oraz Wojciechem Karolakiem, Adamem Kowalewskim i Krzysztofem Dziedzicem. Koncert był okazją do posłuchania autorskich kompozycji jazzowych wybitnego muzyka. Charyzmatyczny artysta o oryginalnym stylu bycia i wizerunku wirtuoza-punka zachwyca publiczność we wszystkich zakątkach świata. Kennedy z równą maestrią wykonuje utwory muzyki klasycznej, jak i Jimiego Hendrixa, czy muzykę The Doors. Artysta gra na niezwykłych XVIII-wiecznych skrzypcach: Guarneri del Gesù, Stradivariusie, a także skrzypcach elektrycznych. Nigel Kennedy'ego można spotkać w krakowskich klubach jazzowych, w których często spontanicznie gra improwizowane jam sessions. Początkiem jego światowej kariery był występ w 1977 w London Royal Festival Hall z towarzyszeniem Philharmonia Orchestra pod dyrekcją Riccardo Mutiego. W 1980 zadebiutował z orkiestrą Filharmoników Berlińskich, a w 1987 zagrał po raz pierwszy z Filharmonikami Nowojorskimi. Od tamtej pory Nigel Kennedy odbył wiele międzynarodowych tournées. Występował z najlepszymi światowymi orkiestrami i dyrygentami, pojawiał się na najważniejszych festiwalach w Europie oraz Stanach Zjednoczonych. Od samego początku swojej artystycznej działalności nagrywa dla wytwórni EMI. Jego dyskografia jest obszerna i wielokrotnie nagradzana. Nagranie Koncertu skrzypcowego Edwarda Elgara wybrane zostało Płytą Roku 1985 przez czasopismo "Gramophone", a także otrzymało nagrodę Najlepszy Album Muzyki Klasycznej Roku. Płyta z Czterema porami roku Antonio Vivaldiego z English Chamber Orchestra (1989) przez sześć miesięcy była na szczycie listy przebojów w Wielkiej Brytanii, a sprzedanie 2 milionów egzemplarzy sprawiło, że została wpisana do Księgi Rekordów Guinnessa, jako najlepiej sprzedający się utwór muzyki klasycznej wszechczasów! Album "Vivaldi II - Nigel Kennedy & Berliner Philharmoniker" zdobył w Niemczech Nagrodę Echo za Najlepsze Wykonanie Muzyki XVIII wieku oraz najwyższą austriacką nagrodę w dziedzinie muzyki klasycznej - Nagrodę Amadeusza za Najlepsze Nagranie Instrumentalne Roku 2005. Płyta "Polish Spirit" uhonorowana została statuetką Fryderyk 2008 w kategorii "Album Roku Muzyka Symfoniczna i Koncertująca". Kennedy otrzymał wiele indywidualnych nagród, w tym m.in. w Wielkiej Brytanii - "za wkład w rozwój brytyjskiej muzyki" oraz tytuł Artysty Roku, we Francji - Gold Award, w Szwajcarii - Złotą Różę Montreux.
Ceny biletów: 120 zł 100 zł (dla posiadaczy abonamentów)
Kai Bumann
Sol-Daniel Kim
Manfred Wagner-Artzt
AB 20 i 22 III 2009
20 III 2009 (piątek), godz. 19:00 Sala Duża Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Rzeszowskiej
Kai Bumann – dyrygent Sol-Daniel Kim– wiolonczela
22 III 2009 (niedziela), godz. 18.00 Sala Kameralna
Recital fortepianowy
Manfred Wagner – Artzt
Trzy kolejne koncerty w filharmonii Rzeszowskiej będą ukłonem w stronę wielkiego klasyka wiedeńskiego J. Haydna, w tym roku obchodzimy bowiem 200. rocznicę śmierci kompozytora. W piątek usłyszeliśmy urzekający Koncert na wiolonczelę C-dur Hob. VII b 1 Haydna. W roli solisty wystąpił młody solista z Austrii - Sol- Daniel – Kim. Symfoniczny wieczór otworzyły Trzy tańce na orkiestrę op. 34 - jeden z nielicznych utworów Henryka Mikołaja Góreckiego powstałych w I połowie lat 70. Kompozycję tą dedykował Górecki Antoniemu Szafrankowi, czołowej postaci Szkoły Muzycznej w Rybniku, w której w roku 1952 rozpoczął naukę muzyki. Koncert zamykać będzie VII Symfonia A – dur op. 92 L. van Beethovena nazwana przez wielkiego romantyka- Ryszarda Wagnera „apoteozą tańca”. Koncert poprowadził dyrygent niemiecki Kai Bumann blisko związany z polską sceną muzyczną, od 2004 r. jest stałym dyrygentem Warszawskiej Opery Kameralnej, W niedzielę Filharmonia Rzeszowska zaprosiła dodatkowo na koncert kameralny poświęcony J. Haydnowi. Był to recital fortepianowy Manfreda Wagnera – Artzt. Usłyszymy m.in.: Sonatę fortepianową F- dur Hob.XVI/23, Andante con Variazioni f- moll Hob. XV II/6, Sonatę fortepianową e- moll Hob. XVI/34, L.van Beethovena – Sonatę fortepianową f- moll op.2/1 (dedykowaną J. Haydnowi) oraz utwory skomponowane w 1909 r., w 100. rocznicę śmierci Haydna.
Iwona Socha
AB 27 III 2009, godz. 19:00
ORKIESTRA FILHARMONII RZESZOWSKIEJ VLADIMIR KIRADJIEV – dyrygent IWONA SOCHA – sopran
W. A. Mozart - Exsultate Jubilate F-dur KV 165
J. Haydn - Symfonia fis-moll nr 45 "Pożegnalna" G. Mahler – IV Symfonia G-dur
Brawurowo rozpoczął się kolejny koncert w Filharmonii Rzeszowskiej, usłyszeliśmy Exsultate, Jubilate F-dur KV 165 W.A. Mozarta. Utwór napisany w formie motetu – jednej z najstarszych form muzyki kościelnej daje ogromne możliwości popisu wokalnego. Nic dziwnego, że do dziś z upodobaniem sięgają po niego najwybitniejsze sopranistki na świecie. W roli solistki usłyszeliśmy koncertującą w kraju i za granicą Iwonę Sochę, śpiewaczkę mającą w swoim repertuarze liczne pieśni oraz arie operowe i oratoryjne. Kolejnym punktem programu była Symfonia fis – moll nr 45 „Pożegnalna” J. Haydna, której wykonanie wpisuje się w obchody 200.rocznicy śmierci wielkiego klasyka wiedeńskiego. Znany z poczucia humoru Haydn zwrócił uwagę „Pożegnalną” na niestosowne zachowanie swego chlebodawcy - księcia Esterhazego, który zwlekał z udzieleniem muzykom orkiestrowym należnego im urlopu. Drugą część programu wypełniła IV Symfonia G -dur G. Mahlera – jednego z najwybitniejszych symfoników przełomu XIX/XX wieku. Dzieło wyróżnia się wśród utworów symfonicznych Mahlera stosunkowo małą obsadą wykonawczą i pogodnym charakterem, który przywodzi na myśl świat muzyki klasycznej.
|
|