KONCERT KAMERALNY Z OKAZJI MIĘDZYNARODOWEGO DNIA MUZYKI
SOLIŚCI FILHARMONII ZAPRASZAJĄ

ROBERT NAŚCISZEWSKI - skrzypce
OREST TELWACH - skrzypce
PIOTR GAJDA - altówka
ANNA NAŚCISZEWSKA - wiolonczela
SŁAWOMIR UJEK - kontrabas

G. Rossini, J. Strauss, F. Lahner

Patronat Honorowy - Ambasada Republiki Federalnej Niemiec

ORKIESTRA SYMFONICZNA FILHARMONII RZESZOWSKIEJ
ULRICH BACKOFEN – dyrygent

ONDŘEJ VRABEC - waltornia

J.S. Bach – III Koncert Brandenburski G-dur BWV 1048
W.A. Mozart – III Koncert na róg Es-dur KV 447
G. Mahler – I Symfonia D-dur „Tytan”

Urlich Backofen gruntowne wykształcenie muzyczne zdobywał w Hochschule Fur Music w Dreźnie. Mistrzostwa dyrygenckiego uczył się w klasie Rolfa Reutera oraz Kurta Masura. Wielokrotnie występował z czołowymi orkiestrami z Niemiec, Austrii, Szwajcarii oraz Europy Wschodniej. Od 2006 roku Maestro Backofen prowadzi ożywioną działalność dyrygencką na estradach filharmonicznych nowo przyjętych państw członkowskich Unii Europejskiej: w Polsce (Katowice, Kraków, Łódź, Lublin), Estonii (Tallinn). Litwie, Bułgarii i Rumunii. Podczas koncertu w Rzeszowie pod batutą tego znakomitego dyrygenta Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Rzeszowskiej wykonał III Koncert Brandenburski G-dur J.S. Bacha. Koncerty brandenburskie w twórczości Bacha należą do Gebrauchsmusik, czyli dworskiej muzyki użytkowej, służącej celom towarzyskim. Zawdzięczają one swoją nazwę Chrystianowi Ludwikowi, margrabiemu Brandenburg-Schwedt i kuzynowi króla pruskiego. Koncert Es-dur na róg i orkiestrę KV 447 W. A. Mozarta przeznaczony był podobnie jak trzy pozostałe koncerty na waltornię dla Ignacego Leitgeba, salzburskiego waltornisty, z którego kompozytor zwykł sobie żartować. Na rękopisie jednego z utworów Mozart napisał: Wolfgang Amadé Mozart ulitował się nad Leitgebem osłem, wołem durniem – i napisał dla niego popisowy utwór. W partii solowej wystąpił, pochodzący z Czech młody i utalentowany waltornista Ondřej Vrabec, absolwent Konserwatorium w Pradze w klasie waltorni (1999) oraz dyrygentury (2001). Zwycięzca konkursu Konserwatorium w Ostrawie, laureat czwartej nagrody na Międzynarodowym Konkursie Dyrygenckim podczas Wiosennego Festiwalu w Pradze (2007). W wieku 17 lat rozpoczął współpracę z Czeską Orkiestrą Filharmoniczną, by w krótkim zostać jej pierwszym solistą. Na zakończenie koncertu zabrzmiała I Symfonia D-dur G. Mahlera, nosząca ideowy tytuł „Tytan”. Jest to działo najmniejszych rozmiarów spośród wszystkich dziesięciu symfonii. Już w tej Symfonii kompozytor starał się wyrazić swe filozoficzno-metafizyczne myśli i problemy za pomocą ekspresywnego języka muzycznego.
Koncert w Filharmonii im. Artura Malawskiego w Rzeszowie odbył się w rocznicę Zjednoczenia Niemiec i jest wspierany przez Ambasadę Republiki Niemiec.

 

ORKIESTRA SYMFONICZNA FILHARMONII RZESZOWSKIEJ
WOJCIECH CZEPIEL – dyrygent
WOJCIECH ŚWITAŁA – fortepian

J. Brahms – Uwertura Akademicka op. 80
L. van Beethoven – III Koncert fortepianowy c-moll op. 37
A. Dvořak – V Symfonia F-dur op. 76 

 

W 1879 roku Uniwersytet Wrocławski postanowił pójść w ślady Cambridge i zaszczycił Brahmsa tytułem doktora honoris causa jako: najpierwszego wśród współczesnych Niemców mistrza ścisłej sztuki muzycznej. Jako wyraz wdzięczności za to wyróżnienie kompozytor napisał Uwerturę akademicką. Tematyka Akademickiej opiera się na ulubionych owego czasu niemieckich pieśniach studenckich, uwieńczonych triumfalnym i dostojnym Gaudeamus. Utwór ten zasługuje na uwagę już z tego względu, że poważny Brahms wystąpił tym razem jako przedstawiciel beztroskiego humoru studenckiego. Utworem, który w twórczości L. van Beethovena zapowiada okres romantyzmu jest III Koncert fortepianowy c-moll op. 37, który usłyszeliśmy w interpretacji jednego z najwybitniejszych polskich pianistów - Wojciecha Świtały. Laureata międzynarodowych konkursów: w Bardolino we Włoszech (I nagroda), Konkursu im. M. Long-J. Thibaud w Paryżu (II Grand Prix, nagroda publiczności, nagroda dla najlepszego Europejczyka), Konkursu Pianistycznego w Montrealu. Na XII Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina otrzymał nagrodę za najlepsze wykonanie Poloneza oraz szereg nagród pozaregulaminowych. Czterokrotnie był laureatem konkursu na stypendia artystyczne Towarzystwa im. Fryderyka Chopina w Warszawie, a także laureatem "Estrady Młodych" Festiwalu Pianistyki Polskiej w Słupsku. Koncertował w większości krajów europejskich; Argentynie, Maroku, USA i Kanadzie. Dokonał nagrań płytowych z muzyką F.Liszta, R.Schumanna i F.Chopina, J. Brahmsa. Na zakończenie koncertu zabrzmiała, ujmująca śpiewną melodyką, szczerym liryzmem i taneczną rytmiką V Symfonia F-dur op. 76 A. Dvořaka. Orkiestrę Symfoniczną Filharmonii Rzeszowskiej poprowadził Maestro Wojciech Czepiel, który obecnie jest dyrektorem artystycznym i dyrygentem Narodowej Orkiestry Symfonicznej w Bejrucie.

W 100. ROCZNICĘ URODZIN DAVIDA OJSTRACHA

ORKIESTRA SYMFONICZNA FILHARMONII RZESZOWSKIEJ
MACIEJ TWOREK - dyrygent
KAJA DANCZOWSKA – skrzypce

F. Mendelssohn-Bartholdy – Uwertura Hebrydy czyli Grota Fingala op.26
E.W. Korngold – Koncert skrzypcowy op. 35
F. Schubert - IX Symfonia C-dur „Wielka” D 944 

 

Koncert w Filharmonii im. Artura Malawskiego w Rzeszowie poświęcony był pamięci wielkiego muzyka, wirtuoza skrzypiec - Dawida Ojstracha (1908-1974). Kaja Danczowska, która wystąpiła tego wieczoru, uczennica Ojstracha, o swoim mistrzu mówi: U Dawida Ojstracha odebrałam ostateczny szlif. Tu była mowa tylko o najwyższym wymiarze - konstrukcji dzieła. (...)Uczyłam się muzyki rosyjskiej u samego źródła. (...)Dawid Ojstrach grał na lekcjach dla swoich uczniów - o wiele piękniej i wspaniałej niż na koncertach.
Uwertura Hebrydy czyli Grota Fingala op. 26 należy do tych utworów Mendelssohna , których wartość musieli uznać nawet najzagorzalsi jego przeciwnicy. Dzieło zawdzięcza powstanie pobytowi kompozytora w Szkocji i na wyspach ją otaczających. Fantastyka i tajemniczość tych miejsc odżywają w muzyce Mendelssohna. Eric Korngold był cenionym (nawet oscarowym) twórcą muzyki filmowej. Kilka lat spędził na emigracji w USA, jednak w przeciwieństwie do wielu emigrantów chciał wrócić do rodzinnej Austrii i zostać „poważnym” kompozytorem. Utworem, który miał mu w tym pomóc był Koncert skrzypcowy op. 35. Koncert usłyszeliśmy w interpretacji Kaji Danczowskiej – wszechstronnej artystki, która wykonuje utwory wszystkich epok. Krytycy podkreślają w jej grze precyzję techniczną, czystość dźwięku i emocjonalne zaangażowanie. Laureatka wielu krajowych i międzynarodowych konkursów skrzypcowych, m.in.:I nagroda na Ogólnopolskim Konkursie Skrzypcowym we Wrocławiu (1959); III nagroda na V Międzynarodowym Konkursie Skrzypcowym im. Henryka Wieniawskiego w Poznaniu (1967); II nagroda na Konkursie Skrzypcowym im. A. Curci w Neapolu (1969); II nagroda na Konkursie Wykonań Muzycznych w Genewie (1970); III nagroda na Międzynarodowym Konkursie Radiowym w Monachium (1975); srebrny medal na Międzynarodowym Konkursie Muzycznym im. Królowej Elżbiety Belgijskiej w Brukseli (1976). Franz Schubert należał do twórców niezrozumiałych i niezaakceptowanych przez współczesnych. Szczęśliwie rękopisy, które pozostały po kompozytorze po jego przedwczesnej śmierci trafiły w ręce Roberta Schumanna, który rozpoznał geniusza od pierwszego wejrzenia. Podczas koncertu w Filharmonii usłyszeliśmy IX Symfonię C-dur „Wielką” Schuberta, w wykonaniu Orkiestry Symfonicznej Filharmonii Rzeszowskiej pod batutą Macieja Tworka, który uczył się dyrygentury w klasie prof. Józefa Radwana. Brał udział w dyrygenckich kursach mistrzowskich prowadzonych przez Helmutha Rillinga, Rogera Norringtona i Kurta Masura. Jako dyrygent współpracuje z Krzysztofem Pendereckim.

ORKIESTRA SYMFONICZNA FILHARMONII RZESZOWSKIEJ
MAREK PIJAROWSKI – dyrygent
PIOTR PŁAWNER – skrzypce

J. Sibelius – Koncert skrzypcowy d-moll op. 47
J. Brahms - I Symfonia c–moll op. 68 

 

Koncert skrzypcowy d-moll to jedno z najpopularniejszych dzieł w całej twórczości fińskiego Mistrza. Twórczość Sibeliusa przepojona jest klimatem narodowym. W Koncercie d-moll wykorzystuje on obficie przetworzone artystycznie elementy fińskiego folkloru muzycznego. Kompozytor powierzył solowym skrzypcom rolę zdecydowanie dominującą, podczas gdy orkiestra ogranicza się na ogół do akompaniamentu. W popisowej i bardzo efektownej partii solowej wystąpił jeden z najwybitniejszych skrzypków młodego pokolenia – Piotr Pławner. Laureat wielu konkursów i przesłuchań w kraju i zagranica. Najważniejsze z nich to zwycięstwa w: X Międzynarodowym Konkursie im. Henryka Wieniawskiego w Poznaniu (1991), Międzynarodowym Konkursie w Bayreuth (1991), w Międzynarodowym Konkursie w Monte Carlo im. Henryka Szerynga (1994), 44. Międzynarodowym Konkursie ARD w Monachium (1995 - najwyższy laur przyznany w 50-letniej historii tego konkursu dopiero po raz trzeci). Artysta występował we wszystkich krajach europejskich, krajach arabskich, Azji oraz obu Amerykach. Występował z uznanymi zespołami m.in.: orkiestrą Bayerischen Rundfunk i Süddeutschen Rundfunk, Berner Symhonieorchester, Sinfonia Helvetica, Radio Kamerorkest Hilversum, Deutschen Kammerorchester, Sinfonia Varsovia, Narodowa Orkiestra Symfoniczna Polskiego Radia w Katowicach, Orchestre Philharmonique de Monte-Carlo oraz Netherlands Kammerorchester. Współpracuje z dyrygentami tej miary co James DePreist, Arnold Katz, Alun Francis, Hartmut Haenchen, Nicolas Pasquet, Bernhard Klee, Jerzy Maksymiuk, Marek Pijarowski, Antoni Wit, Grzegorz Nowak, Tadeusz Strugała, Siegfried Heinrich, Fritz Weisse, Bernhard Güller, Olaf Henzold, Doron Salomon, Barbara Yahr, Michael Studer czy Hillary Griffthlis.
W jednym z pierwszych omówień I Symfonii c-moll Brahmsa, jeden z ówczesnych krytyków wiedeńskich pisał: Na podstawie tego dzieła – jeżeli już nie wcześniej - musi sobie każdy muzyk uzmysłowić duchowe pokrewieństwo Brahmsa z Beethovenem. Słowa te niewątpliwe odzwierciedlają odczucia, jakie pojawiają się przy słuchaniu dzieła nazywanego „X Symfonią” z myślą o kontynuacji cyklu beethovenowskiego. W swojej I Symfonii udowodnił Brahms, że dobrze zrozumiał intencje Beethovena i jego „symfoniczny testament”. Orkiestrę Symfoniczną Filharmonii Rzeszowskiej poprowadził Maestro Marek Pijarowski.