Koncert symfoniczny

Opis

Tristan i Izolda Richarda Wagnera (1813–1883) to najbardziej nowatorski z dramatów muzycznych kompozytora, a zarazem jedno z najwspanialszych dzieł muzycznej literatury scenicznej. Podczas koncertu wykonane zostaną fragmenty utworu: Preludium — wstęp do Tristana i Izoldy — oraz instrumentalny finał dramatu, Miłosna śmierć Izoldy.
Wagner tak pisał o swoim Preludium:
„Przechodzi uczucie [miłości] poprzez wszystkie fazy beznadziejnej walki z namiętnością, by pogrążyć się z powrotem w omdleniu, wygasnąć jakby w śmierci.”
Rozdzierająca tęsknota podkreślana jest przez samodzielnie prowadzone głosy instrumentów, splatające się w osobliwe harmonie, w tym słynny „akord tristanowski”. Nastrojowym i treściowym dopełnieniem Preludium jest Miłosna śmierć Izoldy, wykorzystująca przede wszystkim motywy z aktu II, w tym „motyw miłosnej śmierci” i „motyw miłosnego zachwytu”.
Równolegle do pracy nad dramatem muzycznym Wagner komponował cykl pieśni do słów Mathilde Wesendonck, którą uważał za swoją artystyczną muzę. Tak powstały Wesendonck-Lieder (1857 – 1858). Zarówno w tym cyklu, jak i w Tristanie i Izoldzie zawarł Wagner ból tragicznej, nieszczęśliwej miłości, która łączyła go z panią Wesendonck. Szczególną pozycję w cyklu pieśni zajmuje utwór Im Treibhaus („W szklarni”), który kompozytor określił jako „studium do Tristana i Izoldy”. Zapowiada on preludium do trzeciego aktu opery, wykazuje również harmoniczne konotacje pomiędzy cyklem pieśni a Tristanem i Izoldą.
VI Symfonia F-dur „Pastoralna” op. 68 Ludwiga van Beethovena (1770–1827) jest kolejnym przykładem w jego twórczości, kiedy muzyka ściśle wiąże się z określoną ideą poetycką. W tej symfonii Beethoven wkracza na teren muzyki programowej, choć jak sam pisał:
„Malowanie dźwiękami w muzyce instrumentalnej traci na sile, o ile posuwa się za daleko.”
Kompozytor nadał tytuły nie tylko całemu dziełu, ale także jego poszczególnym pięciu częściom. Nie należy jednak traktować tego zamysłu jako chęci ilustracyjnego przedstawienia obrazków z życia wiejskiego, lecz raczej jako odzwierciedlenie doznań, jakie wywołuje u wrażliwego człowieka obcowanie z przyrodą. Takie rozumienie muzyki programowej stanowiło olbrzymi krok naprzód wobec wcześniejszych tradycji symfonicznych.

DAVID GIMÉNEZ
Urodzony w Barcelonie David Giménez studiował fortepian i kompozycję na Conservatori del Liceu w swoim rodzinnym mieście. Następnie odbył studia drugiego stopnia z dyrygentury na wiedeńskim uniwersytecie Hochschule für Musik u Karla Österreichera oraz na londyńskiej Royal Academy of Music pod kierunkiem Sir Colina Davisa.
Od czasu swojego debiutu w 1994 r. z hanowerską Orkiestrą NDR występował na całym świecie, dyrygując najbardziej znane orkiestry i solistów w takich salach koncertowych jak Royal Albert Hall, Berlin Philharmonie, Salle Pleyel, Vienna Konzerthaus, tokijska Suntory Hall oraz w nowojorskich Carnegie Hall i Avery Fisher Hall. W trakcie swojej kariery David Giménez dyrygował orkiestrami takimi jak Vienna Philharmonic, London Symphony, Philharmonia, Münchner Philharmoniker, Orchestre de Paris oraz Filarmonica della Scala.
Opera odgrywa ważną rolę w kalendarzu występów Maestro Giméneza, który wykonuje szeroki wachlarz sztuk operowych w teatrach takich jak Teatro alla Scala, Vienna Staatsoper, Royal Opera House Covent Garden, Zurich Opera, Berlin Deutsche Oper, Théâtre du Champs Elysées, Washington Opera, barceloński Gran Teatre del Liceu, madrycki Teatro Real czy Sydney Opera House.
Będąc obdarzonym wyjątkowym wyczuciem głosów Maestro Giménez regularnie współpracuje ze śpiewakami operowymi takimi jak José Carreras, Plácido Domingo, Anna Netrebko, Roberto Alagna, José Cura, Bryn Terfel, Joseph Calleja i Charles Castronovo.
Maestro Giménez był także członkiem jury podczas kilku konkursów, jak np. podczas Międzynarodowego Konkursu Śpiewaków Operowych wykonujących utwory Verdiego w Parmie, Operalia a także podczas konkursu dla kompozytorów odbywającym się w Reina Sofia w Madrycie. W 2022 r. został powołany na dyrektora artystycznego festiwalu Sounds of Oradea Festival w rumuńskim Oradea, a w 2024 r. mianowany głównym dyrygentem Filharmonii Podkarpackiej w Rzeszowie.
W trakcie obecnego sezonu Maestro Giménez dyrygował m.in. Royal Philharmonic, National Orchestra of Belgium, Orchestra dell´Arena di Verona, Orchestra della Rai Torino, paryską Orchestre de l´Ille de France oraz Orquestra de Barcelona.
Niedawno rozpoczął także sezon operowy barcelońskiego Opera House (Gran Teatre del Liceu) serią koncertów poświęconych Giuseppe Verdiemu, a także został wybrany na dyrektora muzycznego nowej opery El Juez, skomponowanej przez Christiana Kolonovitsa, której światowa premiera miała miejsce w Bilbao oraz podczas austriackiego festiwalu Erl Festival. Z tą operą Maestro Giménez debiutował w nowym Teatrze Maryjskim w St. Petersburgu oraz w Theater an der Wien.
Inne ważne wydarzenia z jego udziałem obejmują produkcje operowe takie jak Traviata, Lunatyczka oraz Carmen (Sofia Opera oraz Las Palmas Opera). Maestro Giménez prowadził również koncerty na całym świecie odbywające się w ramach tournee pożegnalnego Jose Carrerasa, a ostatnio podczas tournee Roberto Alagni po Francji i Belgii.
Maestro Giménez dokonywał nagrań dla wytwórni a Decca, BMG Classics, Koch-Schwann, Erato oraz Discmedi.

Sopranistka liryczna Dušica Bijelić jest znana jako fascynująca i wszechstronna artystka od londyńskiej Opery Królewskiej po wiodące sceny operowe w całej Europie i Stanach Zjednoczonych. Przez brytyjską gazetę „The Independent” ta była uczestniczka programu Jette Parker Young Artist została nazwana jedną z „błyskotliwych młodych gwiazd sztuki”. Podczas występów łączy charakterystyczną dla niej promienistość głosu z dramatyczną głębią.
Już jako dziecko Dušica Bijelić podbijała serca widzów, recytując wiersze podczas konkursów recytatorskich, dzięki czemu stała się dziecięcą gwiazdą telewizji i prowadziła programu dla dzieci w państwowej telewizji serbskiej. Urodziła się w Bośni i Hercegowinie, ale wychowała w Serbii, gdzie w wieku 8 lat rozpoczęła naukę śpiewu, którą kontynuowała podczas studiów w Belgradzie, Wiedniu, Rzymie oraz Nowym Jorku, współpracując ze sławnymi mentorami i uczestnicząc w wielu klasach mistrzowskich, w tym m.in. prowadzonych przez Renée Fleming w Carnegie Hall.
Dušica Bijelić jest laureatką licznych międzynarodowych konkursów. Zajęła pierwsze miejsce podczas Carreer Bridges (Nowy Jork), pierwsze miejsce w konkursie im. Nikoli Cvejicia zdobyła nagrodę Huang Tzu w Szanghaju, nagrodę publiczności na Festiwalu Rossiniego w Wildbad. Była ponadto finalistką Konkursu Operowego w Paryżu oraz Międzynarodowego Konkursu Śpiewaków im. Ferruccio Tagliaviniego.
Od 2019 r. jest główną sopranistką Theater Bielefeld, gdzie zaśpiewała partie hrabiny Almavivy, Małgorzaty, Mimì, Rusałki, Tatiany, Rosalindy, Micaëli, Zazy, Alice Ford, Blanche (Tramwaj zwany pożądaniem), Stelli/Antonii (Hoffmann) oraz Ellen Orford (Peter Grimes). Występowała także jako solistka podczas wystawień największych dzieł koncertowych, m.in. w Glorii Poulenca, Requiem Brahmsa oraz w Requiem Verdiego.
Można ją było podziwiać m.in. w londyńskiej Operze Królewskiej, w Teatro Real Madrid, Teatro Verdi Trieste, Carnegie Hall, Alice Tully Hall, Opera de Wallonie, na festiwalu Aix-en-Provence Festival oraz w Operze Narodowej w Rio de Janeiro w ramach tournée. W ostatnim czasie wystąpiła ponadto w dwóch koncertach galowych z udziałem José Carrerasa. Warto odnotować, że w ramach kolejnego projektu zaśpiewa w Bielefeld partię Leonory (Trubadur).