Koncert symfoniczny

Opis

V Symfonia cis-moll Gustawa Mahlera (1860–1911) powstała w 1902 roku. Wraz z Symfoniami VI i VII tworzy w twórczości Mahlera swoistą trylogię — tryptyk o wyraźnej symetrii. Części skrajne (w tym wspomniania V Symfonia) cechuje epicki charakter, rozległa architektura i pięcioczęściowa forma, natomiast część środkowa (VI Symfonia) stanowi szczególną kondensację idei dramatycznego tragizmu (Bohdan Pociej).
Adagietto z V Symfonii cis-moll, IV część dzieła, przechodzi attaca w finałowe Rondo, jednak często wykonywane jest także jako samodzielny utwór. Przeznaczony jest wyłącznie na smyczki i harfę. Ta przepiękna brzmieniowo część przenika głębokie uczucie, pełne lirycznej ekspresji.
Koncert fortepianowy d-moll KV 466 Wolfganga Amadeusza Mozarta (1756–1791) należy do najpiękniejszych i najchętniej wykonywanych dzieł tego gatunku. Koncerty fortepianowe Mozarta stanowią najliczniejszą grupę wśród jego solowych kompozycji — spośród 23 koncertów fortepianowych tylko dwa utrzymane są w tonacji minorowej: c-moll KV 491 oraz właśnie d-moll KV 466. W XIX wieku utwór ten był praktycznie jedynym koncertem tego kompozytora docenionym przez ówczesnych romantyków, którzy podkreślali jego namiętność, a jednocześnie patos i dramatyczny charakter. Pomimo dużego ładunku emocjonalnego, jaki niesie dzieło, słuchacz nigdy nie czuje się przytłoczony, a jego dramatyzm bywa uznawany za zapowiedź późniejszego Requiem d-moll.Poemat symfoniczny „Stanisław i Anna Oświecimowie” op. 12 Mieczysława Karłowicza (1876–1909) powstał w 1907 roku i uważany jest za najwyższe osiągnięcie artystyczne kompozytora oraz za jeden z najdoskonalszych polskich utworów symfonicznych powstałych przed epoką Szymanowskiego. Inspiracją do stworzenia dzieła był obraz o tym samym tytule autorstwa Stanisława Bergmanna oraz legenda o miłości bohaterów, która pobudziła wyobraźnię Karłowicza i zainspirowała go do napisania poematu orkiestrowego.
Melodyka, nasycona ekstatyczną żarliwością, podlega subtelnym przeobrażeniom motywicznym. Faktura utworu cechuje się bogatą i zróżnicowaną pracą przetworzeniową oraz silnym spolifonizowaniem. Harmonika jest tak silnie schromatyzowana, że niekiedy dochodzi do porzucenia tonalnej funkcyjności.

Paweł Przytocki urodził się w Krośnie. Ukończył studia w Akademii Muzycznej w Krakowie w roku 1985 w klasie Dyrygentury prof. Jerzego Katlewicza. W latach 1986 –1987 był stypendystą Bachakademie Stuttgart, uczestnicząc w kursach mistrzowskich prof. Helmutha Rillinga oraz w kursach Petera Eötvösa.
Od 1988r. do 1991 r. był dyrygentem, a także dyrektorem artystycznym Filharmonii Bałtyckiej w Gdańsku. W latach 1995 do 1997 był dyrektorem artystycznym Filharmonii im. Artura Rubinsteina w Łodzi. Od roku 2005 do 2009 Przytocki współpracował z Teatrem Wielkim Operą Narodową w Warszawie. W sezonie 2005/2006 przygotował premierę „Spartakus” Chaczaturiana oraz prowadził spektakle „Oniegin” Czajkowskiego ,”Traviatę” Verdiego, a także „La Boheme” Pucciniego. W sezonie 2006/2007 dyrygował premierą baletu „Oniegin” w choreografii Johna Cranko. Od roku 2016 Przytocki regularnie współpracuje również z Operą Wrocławską.
W latach 2008-2012 Paweł Przytocki był Dyrektorem Naczelnym i Artystycznym Filharmonii im. Karola Szymanowskiego w Krakowie. W roku 2011 zorganizował w Krakowie jedyny do tej pory w Polsce, Gustav Mahler Festival, z udziałem najznakomitszych zespołów orkiestrowych z Europy Środkowej.
Przytocki współpracuje z większością orkiestr filharmonicznych w Polsce, a także z orkiestrami symfonicznymi i kameralnymi za granicą: m.in. z Budapest Concert Orchestra,Pannon Philharmonic Orchestra, Orchestra Sinfonika de Xalapa, Real Filharmonia de Galicia, Capella Istropolitana w Bratysławie,Filharmonia im.Janacka w Ostrawie, Filharmonia Słowacka w Bratysławie, Slovak Sinfonietta, Bilkent Symphony Orchestra w Ankarze, Narodowa Orkiestra Symfoniczna Ukrainy w Kijowie, Filharmonia w Odessie, Filharmonia Narodowa w Zagrzebiu, New Haifa Symphony Orchestra, Buffalo Philharmonic Orchestra, Orquesta Filarmonica de Bogota, Filharmonia Narodowa w Santiago, Jerusalem Symphony Orchestra,Neue Philharmonie Westfalen, Philharmonisches Staatsorchester Halle, Staatsorchester Rheinische Philharmonie Koblenz, Jenaer Philharmonie.,Brandenburgische Staatsorchester Frankfurt, Nürnberger Symphoniker, Orquesta Filarmónica Málaga, Orquestra Sinfonica Porto Alegre.
Przytocki występował z polskimi orkiestrami wielokrotnie w Niemczech, Austrii, Szwajcarii, Belgii, Holandii, Francji i Hiszpanii. Uczestniczy regularnie w międzynarodowych festiwalach muzycznych: Athens Festival/1987, Musikfest Stuttgart/1988, Flanders Festival /1989, La Chaise-Dieu Festival/ 1996, Kissinger Sommer/1998, Bratislava Musik Festival/1999/2007/2010/2018/, Augsburger Mozartsommer /2000, Choriner Musiksommer 2002/2006/2022,Prague Spring/2001,Wratislavia Cantans/2005, Chopin Festival Gaming w Austria, Telavi Festival 2014, Wielkanocny Festival Ludwiga van Beethovena 2005/ 2022.
Artysta występował również w wielu prestiżowych ośrodkach muzycznych Europy, takich jak:Wiedeń (Musikverein), Berlin ( Konzerthaus), Bruksela (Palais des Beaux-Arts),Santiago (Teatro Municipal) Paryż (Théâtre du Châtelet), Hamburg(Musikhalle), oraz Bonn (Beethovenhalle). Ma na swoim koncie występy z najwybitniejszymi solistami mi. z Elizabeth Söderström , Marjaną Lipovšek, Bruno Leonardo Gelberem, Grigorijem Sokołowem, Lilyą Zilberstein, Idil Biret, David Geringas,Camille Thomas, Bomsori Kim.
Jego aktywność koncertowa jest w dużym stopniu dopełniona regularnymi nagraniami dla Polskiego Radia z udziałem zespołów: Narodowej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia i Polskiej Orkiestry Radiowej .
Utrwalił archiwalnie szereg dzieł kompozytorów polskich XIX , XX i XXI wieku.
Nagrania oraz koncerty zrealizowane z udziałem tych zespołów były wielokrotnie odtwarzane na antenie Polskiego Radia .Jeden z tych koncertów pojawił się również na antenie BBC 3 w bardzo prestiżowym cyklu Polish National Day 11 listopada 2014 roku.
Ma na swoim koncie nagrania płytowe dla wytwórni DUX, Aurophon i Point Classics. Jego nagranie I Symfonii Rachmaninowa zostało wyróżnione przez amerykański magazyn muzyczny “La folia “(obok takich kreacji, jak V Symfonia Beethovena pod batutą Carlosa Kleibera oraz Appasionata 1960 Światosława Richtera) jako przykład rzadko spotykanej intensywności i zaangażowania w muzyce.
Ostatnie płyty nagrane w 2019 roku:
EMIL MŁYNARSKI VIOLIN CONCERTOS
TANSMAN BACEWICZ PIANO CONCERTOS
otrzymały nominacje do Nagrody Fryderyk 2020 w kategorii Muzyka koncertująca, a ostatecznie pierwsza płyta EMIL MŁYNARSKI VIOLIN CONCERTOS otrzymała nagrodę Fryderyk 2020 tej samej kategorii.
Od 2007 roku związany z Katedrą Dyrygentury Akademii Muzycznej w Krakowie, gdzie prowadzi swoją klasę Dyrygentury
Od 2017 roku pełni funkcję dyrektora artystycznego Filharmonii Łódzkiej im. Artura Rubinsteina

PIOTR PALECZNY
5 maja 2022 r. na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie odbyła się uroczysta ceremonia nadania tytułu Doktora Honoris Causa Piotrowi Palecznemu.
Promotorem tego aktu o najwyższym prestiżu był Maestro Krystian Zimerman. Jeden z najwybitniejszych polskich pianistów i profesorów, laureat pięciu międzynarodowych konkursów pianistycznych. Ukończył studia pianistyczne na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie w klasie prof. Jana Ekiera. Możliwość kontaktu artystycznego z Arturem Rubinsteinem i Witoldem Lutosławskim miała również ogromny wpływ na ostateczny rozwój jego osobowości artystycznej.
Sukces odniesiony na VIII Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina otworzył Piotrowi Palecznemu drzwi wielu prestiżowych światowych sal koncertowych. Otrzymana – w towarzystwie Garricka Ohlssona i Mitsuko Uchidy – III Nagroda Konkursu, Nagroda Specjalna za najlepsze wykonanie Poloneza oraz Nagroda Witolda Małcużyńskiego, rozpoczęły jego karierę, którą artysta cieszy się nieprzerwanie do dziś koncertując na wszystkich kontynentach.
Występował jako solista z tak znakomitymi orkiestrami jak Chicago Symphony, Concertgebouw, Royal Philharmonic, BBC Symphony Orchestra, Gewandhaus, Tonhalle Orchester Zürich, RAI, Santa Cecilia, Orquesta Sinfónica Nacional de Mexico, Orquesta Sinfónica Nacional de Argentina i Orquesta Nacional de España…. oraz z wieloma innymi słynnymi orkiestrami.
Koncertował w prestiżowych salach koncertowych, m.in. w Carnegie Hall, Alice Tully Hall, w Sali Zgromadzenia Ogólnego ONZ w Nowym Jorku, Orchestra Hall w Chicago, Suntory Hall w Tokio, Berliner Philharmonie, Gewandhaus w Lipsku, Teatro Colon w Buenos Aires, Musikverein w Wiedniu, Concertgebouw w Amsterdamie, Royal Festival Hall w Londynie i Festspielhaus w Salzburgu.
Prowadził kursy mistrzowskie w Nowym Jorku, Tokio, Sydney, Buenos Aires, Fort Worth, Bordeaux, Paryżu, Seulu, Pekinie, Brescii, Madrycie, Amsterdamie, Hamamatsu, Montevideo, Mexico City…
Zdobył wielkie uznanie jako juror prestiżowych międzynarodowych konkursów pianistycznych jak m.in. w Warszawie (dziewięć ostatnich edycji Konkursu Chopinowskiego), Leeds, Montrealu, Moskwie (Konkurs Czajkowskiego – w 2002 r. oraz w 2019 r.), A.Rubinsteina w Tel Awiwie, Londynie, Cleveland, Genewie, Hamamatsu, Toronto, Tokio, Takamatsu, Seulu, Salt Lake City, Minneapolis, Santander, Sendai, Astana, Bonn, Bergen, Taipei, Wiedniu, Paryżu, Weimarze, Rio de Janeiro, Manchesterze, Shezhen, Los Angeles, Hilton Head…
W lipcu 2007 r. przewodniczył pracom Jury na prestiżowym konkursie pianistycznym w Cleveland, będąc tym samym pierwszym i jedynym jak dotąd Polakiem zaproszonym do pełnienia funkcji przewodniczącego Jury na międzynarodowych konkursach pianistycznych organizowanych w USA.
5 listopada 2001 roku Piotr Paleczny został zaproszony jako solista do udziału w nadzwyczajnym Koncercie Galowym z okazji 100-lecia Orkiestry Filharmonii Narodowej w Warszawie.
Od 1993 roku jest dyrektorem artystycznym najstarszego istniejącego na świecie festiwalu pianistycznego – Międzynarodowego Festiwalu Chopinowskiego w Dusznikach-Zdroju, a od 2004 roku pełni także funkcję dyrektora artystycznego Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. I.J. Paderewskiego w Bydgoszczy.
W 2015 roku Narodowy Instytut F.Chopina wydał bardzo oczekiwaną płytę CD nagraną przez Piotra Palecznego, która stała się ogromnym sukcesem wśród krytyków i publiczności.
Piotr Paleczny prowadzi klasę fortepianu w Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie. Jego uczniowie zdobyli kilkadziesiąt nagród na najważniejszych międzynarodowych i krajowych konkursach pianistycznych.
Ostatnio, w październiku 2021, student Piotra Palecznego – Japończyk Kyohei Sorita, zdobył II Nagrodę na 18. Międzynarodowym Konkursie Chopinowskim w Warszawie, a wcześniej, w 2005 r. laureatem IV Nagrody 15. Konkursu Chopinowskiego został Takashi Yamamoto.
Obecnie Piotr Paleczny jest również profesorem w Talent Music Academy w Brescii, we Włoszech. Członek komitetu wykonawczego Międzynarodowego Stowarzyszenia Pianistów.
Artysta uhonorowany jest wieloma prestiżowymi odznaczeniami m.in. Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski oraz meksykańskim Orderem Aguila Azteca.
We wrześniu 2005 roku Piotr Paleczny został uhonorowany najwyższym polskim odznaczeniem artystycznym – „Złotym Medalem Zasłużony Kulturze – Gloria Artis”.
W marcu 2017 roku Piotr Paleczny otrzymał prestiżowy Dyplom i Tytuł Profesora Honorowego warszawskiego Uniwersytetu Muzycznego F.Chopina.
W kwietniu 2017 roku Zarząd Polskiej Akademii Fonograficznej, w uznaniu jego osiągnięć artystycznych, przyznał mu najbardziej prestiżową nagrodę – „Złotego Fryderyka”.
W 2018 roku Piotr Paleczny otrzymał niezwykłą i wyjątkową nagrodę – Nagrodę im. C.K. Norwida „Dzieło życia”
W 2019 roku – Rząd Japonii przyznał Piotrowi Palecznemu jedno z najwyższych Japońskich odznaczeń – Order Wschodzącego Słońca, Złote Promienie ze Wstęgą.