KONCERT SYMFONICZNY

Opis

Karol Kurpiński (1785–1857) był jednym z najważniejszych polskich kompozytorów przełomu klasycyzmu i romantyzmu. Jego dorobek obejmuje przede wszystkim opery, a także dzieła symfoniczne, kameralne i religijne oraz liczne pieśni. W centrum jego refleksji nad muzyką znajdowało się przekonanie, że jej istotą jest wyrażanie i odmalowywanie uczuć, namiętności oraz nastrojów. Jednocześnie Kurpiński należał do grona twórców, którzy z powodzeniem łączyli klasyczne środki kompozytorskie z elementami polskiej muzyki narodowej i folkloru. Jednym z dzieł reprezentujących ten nurt jego twórczości jest opera Jadwiga, Królowa Polska (1814), której Uwertura zabrzmi podczas dzisiejszego koncertu.
Choć VIII Symfonia h-moll Franza Schuberta (1797–1828), zwana „Niedokończoną”, pozostawiona została tylko w dwóch częściach, według wielu muzykologów stanowi zamkniętą i doskonałą artystycznie całość. Oba ogniwa są arcydziełami, a pomimo ich kontrastującego charakteru, tworzą niezwykle spójną kompozycję.
Schubert miał niegdyś zapytać: „Kto może jeszcze coś zrobić po Beethovenie?”. Tymczasem pierwsza część „Niedokończonej”, dzięki niezwykłemu napięciu dramatycznemu, bywa zestawiana z pierwszą częścią słynnej Symfonii losu Beethovena. W tym ujęciu Schubert jawi się jako jeden z najważniejszych spadkobierców wielkiego klasyka, podejmujący i rozwijający właściwy Beethovenowi język dramatycznej ekspresji. Druga część przynosi natomiast zupełnie odmienny nastrój – otula słuchacza ciepłem i pięknem brzmienia, zachwycając zarazem prostotą i naturalnością melodyki.
Jakże trafnie ujął to Johannes Brahms, który miał powiedzieć o VIII Symfonii: „Jeżeli wszystkie dzieła byłyby tak skończone jak to, wierzcie mi, żylibyśmy w prawdziwym raju muzycznym”.
Camille Saint-Saëns (1835–1921) w 1857 roku objął zaszczytne stanowisko organisty w kościele La Madeleine w Paryżu. Rok później skomponował Oratorium na Boże Narodzenie, z myślą o wykonaniu go podczas Pasterki w tej właśnie świątyni. Stylistyka dzieła odbiega od tradycji barokowego oratorium, choć dzieło także czerpie z tekstów Starego i Nowego Testamentu. Oratorium Saint-Saënsa bliżej jest do francuskich dzieł wokalno-instrumentalnych powstających na początku XIX wieku, zwłaszcza kompozycji Jeana-François Le Sueura (1760–1837).
Charakterystyczna, nawiązująca do muzyki kameralnej instrumentacja, w połączeniu z lirycznymi partiami solowymi i oszczędnie potraktowaną partią chóralną, tworzy atmosferę pełną spokoju i pastoralnej łagodności. Wszystkie te elementy składają się na wyjątkowy charakter dzieła, które z czasem stało się jednym z najczęściej wykonywanych utworów Saint-Saënsa.

EVAN – ALEXIS CHRIST urodził się w Los Angeles w rodzinie muzyków greckiego pochodzenia, a wychował w Las Vegas. Bardzo wcześnie zaczął grać na oboju i pianinie. Na uniwersytecie Harvarda studiował matematykę oraz kompozycję i dyrygenturę w lipskim Konserwatorium Muzycznym.
Od 2020 r. regularnie występuje z bułgarską Operą Narodową z Sofii, gdzie oprócz licznych utworów repertuarowych dyrygował bułgarskimi premierami Elektry i Ariadny na Naksos Richarda Straussa oraz premierami wszystkich części Pierścienia Nibelunga, a także Lohngrina Richarda Wagnera. W październiku 2023 r. po raz pierwszy wystąpił w Azji, dyrygując Elektrą w Operze w południowokoreańskim Daegu, po czym otrzymał ponowne zaproszenie do udziału w wystawieniu tam Kawalera srebrnej róży w 2024 r. W sezonie 2023/2024 był głównym dyrygentem Sarajewskiej Orkiestry Symfonicznej podczas jubileuszowego 100-sezonu. W jego trakcie, u boku innych znanych, występujących gościnnie artystów, takich jak Riccardo Muti czy Zubin Mehta, dyrygował kilkoma przedstawieniami. Od 2022 r. regularnie, gościnnie dyryguje niemieckimi orkiestrami Nürnberger Symphoniker, Neue Philharmonie-Westfalen, Nordwestdeutsche Philharmonie, a także portugalską Orquestra Clássica da Madeira.
Często współpracuje z niemieckimi orkiestrami i teatrami operowymi, w tym m.in. z Deutsches Symphonie-Orchester Berlin, hr-Sinfonieorchester, NDR Radiophilharmonie, SWR Symphonieorchester, MDR Sinfonie-Orchester, WDR-Funkhausorchester, Bremer Philharmoniker, Deutsche Oper Berlin, Komische Oper Berlin, Staatstheater Hannover, Theater Bonn, Staatstheater Wiesbaden, Aalto-Theater Essen oraz Nationaltheater Mannheim. Na arenie międzynarodowej, w ramach ponownych angaży, współpracował z Orkiestrą Symfoniczną z Zagrzebia, izraelską Orkiestrą Symfoniczną z Rishon LeZion, Orkiestrą Symfoniczną Radia i Telewizji Słoweńskiej, Sinfonieorchester St. Gallen oraz Orchestre Philharmonique du Luxembourg. W lecie 2011 r. zadebiutował na festiwalu w Salzburgu, dyrygując orkiestrą Klangforum Wien podczas wstawienia opery Salvatore Sciarrino Macbeth.
Na całym świecie Evan-Alexis Christ stał się znany dzięki swoim innowacyjnym programom koncertowym, które obejmują wszystkie symfonie Mahlera i Beethovena, a także ciszący się uznaniem krytyków cały Pierścień Nibelunga Ryszarda Wagnera. Dyrygował ponad 65 światowymi premierami i licznymi koncertami muzyki filmowej, koncertami o północy, koncertami edukacyjnymi, typu flash mob czy koncertami łączącymi różne gatunki muzyki. Ponadto kierował ponad 60 produkcjami scenicznymi, w tym wszystkimi operami Mozarta i wieloma koncertami kompozytorów niemieckich, włoskich i francuskich.
Od 2008 do 2019 r. Evan-Alexis Christ był dyrektorem muzycznym Brandenburskiej Opery Państwowej z Chociebuża, piastując to stanowisko jako jeden z najmłodszych dyrektorów muzycznych w Niemczech. Pod jego kierunkiem orkiestra dokonała licznych nagrań i po raz pierwszy w swojej 100-letniej historii udała się na międzynarodowe tournée. W 2011 r. orkiestra zdobyła nagrodę wydawców (Boosey & Hawkes, Peters, Breitkopf i inni) za najlepszy program koncertowy wszystkich niemieckich orkiestr. W 2010 r. mieszkańcy Chociebuża wybrali Christa „Chociebużaninem roku”. Liczba posiadaczy abonamentu wzrosła w tym czasie z 70 do 95% dostępnych miejsc. Od 2009 do 2018 r. wszystkie koncerty dla posiadaczy abonamentu były światowymi premierami, a orkiestra regularnie współpracowała z zespołami muzyki współczesnej Court-Circuit Paris oraz Ensemble Mosaik Berlin. Wysoka jakość pracy artystycznej orkiestry potwierdzona została wieloma hojnymi dotacjami (Fundacji Ernsta von Siemensa, berlińskiej Akademii Sztuki, z programu „Excellent Orchestra Landscape” niemieckiej Fundacji Narodowej oraz Impuls Neue Musik).
Po krótkim angażu (w 2003 r.) jako trener głosu w Operze w Portland (USA), w latach 2003-2005 Christ był pierwszym kapelmistrzem i zastępcą dyrektora muzycznego Opery w Würzburgu. Od 2005 do 2008 r. był pierwszym kapelmistrzem Opery w Wuppertalu.